ΒΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ -ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

BHMA ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

-Ανεξάρτητη Ένωση Πολιτών-

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

     Η Ελλάδα βυθίζεται σε μία παρακμιακή ατμόσφαιρα, αποτέλεσμα των φαύλων πολιτικών του ανίκανου και διεφθαρμένου συστήματος πολιτικής διακυβερνήσεως και του πλέγματος κρατικοδίαιτων και κομματικώς ελεγχόμενων κοινωνικών σχέσεων των τελευταίων 36 ετών.

     Η ελληνική κοινωνία υφίσταται τις καταστρεπτικές συνέπειες μιας στρεβλής πορείας με κύρια χαρακτηριστικά την φαυλότητα του συστήματος, τις παράνομες συναλλαγές και την διαφθορά, τις οποίες, δυστυχώς, απεδέχθησαν ως κανόνα επιβιώσεως μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, προσαρμοζόμενα απολύτως στο κλίμα που διαμορφώθηκε.

     Μία γιγαντιαία, αντιπαραγωγική, γραφειοκρατική, διεφθαρμένη  και άχρηστη κρατική μηχανή καταπνίγει κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια και αποτελεί το υπ’ αριθμόν ΕΝΑ πρόβλημα της χώρας, αφού κατασπαταλά πολύτιμους εθνικούς πόρους αντί αυτοί να επενδύονται στους κρίσιμους τομείς της Παιδείας, των Υποδομών, της Εθνικής Άμυνας, της Υγείας και της Πρόνοιας.

     Η άθλια κατάσταση των δημοσίων οικονομικών εμποδίζει την χώρα να ασκήσει αποτελεσματική εξωτερική πολιτική και εκθέτει την εθνική της κυριαρχία στις επιβουλές όμορων χωρών. Μία χώρα υπό συνεχή απειλή δεν έχει καμμία ελπίδα πραγματικής οικονομικής αναπτύξεως και κοινωνικής προόδου! 

     Η πρωταρχική όμως αιτία της κρίσης είναι πνευματική και πολιτιστική. Η κρίση στην  πολιτική και την οικονομία δεν αποτελούν παρά παρελκόμενα. Μας πλήττει δε καίρια σε μία περίοδο παγκόσμιας ρευστότητας και γενικότερων ανακατατάξεων, όπου τα πράγματα δείχνουν ότι πορευόμαστε ταυτοχρόνως προς δύο κατευθύνσεις: εκείνη του σχηματισμού πολυπολιτισμικών και  πολυεθνικών συνόλων και εκείνη του κατακερματισμού των κρατικών οντοτήτων. Με άλλα λόγια, απομακρυνόμαστε από το έθνος-κράτος του 19^ου και 20^ού αιώνα, το γνώριμο τοπίο μέσα στο οποίο είχαμε μάθει να υπάρχουμε.

     Το αγωνιώδες ερώτημα είναι πώς η Ελλάδα, με το μικρό της μέγεθος, την κακή της γειτονία, την εσωτερική πολύπλευρη διάλυση, την ανύπαρκτη ηγεσία, την αστοιχείωτη όσο και αμύητη περί τα ουσιώδη και τα ελληνικά, στα όρια -όπως βρίσκεται- δύο κόσμων, μπορεί να αντιμετωπίσει τη νέα κατάσταση έτσι όπως αυτή ραγδαίως διαμορφώνεται.

     Είναι σαφές πως το βάρος, εκ μέρους οποιασδήποτε ευσυνείδητης κυβερνήσεως, θα έπρεπε να πέσει στην παιδεία και την αγωγή, στην καλλιέργεια προτύπων που να είναι ταυτοχρόνως εθνικά και πανανθρώπινα. Η κίνηση θα πρέπει να γίνει τόσο προς τα μέσα (ενίσχυση της αυτοσυνειδησίας) όσο και προς τα έξω (προσπάθεια κατανόησης του άλλου, άνοιγμα ανθρωπιάς). Την πρώτη ροπή, η 7ετής Δικτατορία την καπηλεύθηκε, την εκχυδάϊσε και την κατέστησε για δεκαετίες αντιπαθή. Η δε Μεταπολίτευση, όταν δεν εδίωξε και δεν εξάρθρωσε αμφότερες, τις ευτέλισε και τις αποδυνάμωσε απελπιστικώς.

     Και ο Έλληνας, μολονότι νοιώθει έντονη τη νοσταλγία και την επιθυμία επανεύρεσης του «χαμένου του κόσμου», βρίσκεται παγιδευμένος σε έναν φαύλο κύκλο. Από τη δίνη του μπορεί να τον ανασύρει μόνο μια σοβαρή και αποφασισμένη πολιτεία, η οποία ειλικρινώς θα νοιάζεται τον τόπο και θα προκαλέσει μία κοινωνική συστράτευση προς αυτόν τον σκοπό. Ο ελληνικός λαός δεν έχει την πολυτέλεια να πάψει να είναι λαός πίστης. Και δεν θα επιζήσει αν δεν ξαναγίνει. Μια πίστη όμως, ενσυνείδητη, βιωμένη, απαιτητική για τον ίδιο, περιχωρητική για όλους, χωρίς φανατισμό, η οποία -καίτοι συλλογική, κατά το δυνατόν πάγκοινη- θα ενέχει το στοιχείο της προσωπικής μετοχής  και ευθύνης.

     Οι υπογράφοντες την παρούσα Διακήρυξη θεωρούμε ότι αυτήν την ύστατη στιγμή είναι κορυφαία υποχρέωση όλων των Ελλήνων να ανασυνταχθούν, να  ενώσουν τις δυνάμεις τους  και να συμβάλλουν, χωρίς καθυστέρηση, στην αντιστροφή της σημερινής δραματικής καταστάσεως.

     Οι υπογράφοντες την παρούσα Διακήρυξη πιστεύουμε ότι η Ελληνική Κοινωνία πρέπει να  αντιληφθεί τις πλήρεις διαστάσεις του προβλήματος και να αποδεχθεί τους δύσκολους -πλην αναπόφευκτους- τρόπους αντιμετωπίσεώς του.

      Για τον σκοπό αυτό ιδρύουμε το

ΒΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

     μία ανεξάρτητη ένωση πολιτών, η οποία αποσκοπεί στην ολόπλευρη ενημέρωση του ελληνικού λαού σχετικώς με τα αίτια της σημερινής κρίσεως και, κυρίως, επιδιώκει να προτείνει μέσα από γόνιμο διάλογο τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες θα οδηγήσουν στην αναδημιουργία μιας χώρας για την οποία θα είμαστε υπερήφανοι.

     Η προσπάθεια αυτή φιλοδοξεί να είναι κάτι περισσότερο από μια ακόμη λέσχη ανέξοδου και θεωρητικού πολιτικού προβληματισμού. Το ΒΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ φιλοδοξεί να αποτελέσει την αφορμή αλλά και την αιτία για την δημιουργία πραγματικών πολιτικών γεγονότων, για την εκδήλωση ενεργειών και την ανάπτυξη πολιτικών κινήσεων, οι οποίες θα έχουν ως αποτέλεσμα την αλλαγή του υφισταμένου πολιτικού και πολιτειακού σκηνικού, δηλαδή την ενεργοποίηση του δημοκρατικού πολιτεύματος.

     Απόλυτη δέσμευση των συμμετεχόντων στην προσπάθεια αυτή είναι όλες οι ενέργειές τους να γίνουν με πλήρη διαφάνεια και τήρηση της δημοκρατικής νομιμότητος, όπως την ορίζει το Σύνταγμα και την συμπυκνώνει η ακροτελεύτειος διάταξή του.  Είναι κοινή μας αρχή και πεποίθηση ότι όλες οι πολιτικές ενέργειες και εξελίξεις πρέπει να είναι σύμφωνες με την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και να εξυπηρετούν τα συμφέροντα του έθνους και του λαού!

                    Επιτροπή Πρωτοβουλίας:

1.          Αναστάσιος Τσάμης,                                Οικονομολόγος - Καθηγητής Πανεπιστημίου,

2.          Βαρβάρα Τζέρμπου,                                Δικηγόρος,

3.          Δαυίδ Διακογεωργίου,                             Πολιτικός Μηχανικός - Δημοτικός Υπάλληλος,

4.          Δημήτριος Δημητρακόπουλος,                  Πολιτικός Μηχανικός – Δημόσιος Υπάλληλος,

5.          Δημήτριος Ζιαμπάρας,                             Δικηγόρος,

6.          Διονύσιος Μαραθιάς,                                Εκδότης,

7.          Διονύσιος Χρονόπουλος,                          Πολιτικός Μηχανικός,

8.          Ελένη Γρίβα,                                           Δημόσιος Υπάλληλος,

9.          Ευτυχία Γιαννούλη,                                  Αρχαιολόγος,

10.        Ηλίας Σταμπολιάδης,                                Μηχανολόγος - Καθηγητής Πολυτεχνείου,

11.         Ηλίας Σαρακασίδης,                                Μαθηματικός - Γλύπτης,

12.        Θεόδωρος Παντούλας,                             Εκδότης,

13.        Θεόδωρος Πολυζωίδης,                           Επιχειρηματίας,

14.        Κωνσταντίνος Σταματόπουλος,                  Ιστορικός - Συγγραφέας,

15.        Μαίρη Κουρούπη,                                    Συνταξιούχος,

16.        Μηνάς Γρηγοράτος,                                 Πολιτικός Μηχανικός,

17.        Νικόλαος Ράπτης,                                   Παιδαγωγός,

18.        Νικόλαος Φελέκουρας,                             Τραπεζικός,

19.        Σωτήρης Μητραλέξης,                              Φιλόλογος,

20.        Σπυρίδων Καχριμάνης,                             Σύμβουλος Αγροτικής Επιχειρηματικότητος,

21.        Φωκίων Ζαΐμης,                                      Επιχειρηματίας.

      Μετά την αρχική συγκέντρωση ικανού αριθμού υπογραφών, με την διαμεσολάβηση της επιτροπής πρωτοβουλίας το κείμενο θα υποβληθεί σε διακεκριμένους (κατά το δυνατόν επώνυμους και αναγνωρίσιμους) συμπολίτες μας με σκοπό την διαμόρφωση της ομάδας των «ιδρυτικών μελών» και θα δοθεί στην δημοσιότητα ταυτοχρόνως με μία συνέντευξη τύπου.

     Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν παρακαλούνται να αποστείλουν σχετικό μήνυμα σε μία από τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις hippo@otenet.gr  ή  info@grigoratos.com  ή να εκτυπώσουν και να υπογράψουν το κείμενο και να το αποστείλουν σε μία από τις κατωτέρω διευθύνσεις:

κ. Δημήτριο Ζιαμπάρα,	κα Ευτυχία Γιαννούλη,
Μέγαρο ΕΡΜΗΣ (Γραφείο 610)	Ιωάννου Γενναδίου 10
Πανεπιστημίου 56	11521 ΑΘΗΝΑΙ
10678 ΑΘΗΝΑΙ

ή να τηλεφωνήσουν στους αριθμούς:  2107221068 / 6975858622.

      Η συμμετοχή στο ΒΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ δεν συσχετίζεται με κομματικές ή άλλες πολιτικές δεσμεύσεις ή ιδεολογικές τοποθετήσεις, ούτε εξαρτάται από αυτές. Οποιοσδήποτε μπορεί να συμμετέχει, εφ’  όσον αποδέχεται το περιεχόμενο της Ιδρυτικής Διακηρύξεως.

Γιατί μας στείλατε την Αστυνομία τώρα που τελείωσαν οι εκλογές;

Το Βιολογικό Παζάρι Κατερίνης άρχισε να λειτουργεί μετά από πρωτοβουλία μελών της ομάδας μας, από τις αρχές του Σεπτέμβρη 2010, και αγκαλιάστηκε από εκατοντάδες συμπολίτες μας. Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα τα μέλη της Εθελοντικής Ομάδας Δράσης Ν. Πιερίας απευθύνθηκαν ΠΟΛΛΕΣ φορές στο Δήμο Κατερίνης και ζήτησαν να οριστεί χώρος για τη νόμιμη διεξαγωγή του παζαριού. Το αίτημα των πολιτών δεν έγινε δεκτό ενώ δόθηκαν αόριστες απαντήσεις του τύπου «θα δούμε αργότερα».
Σήμερα, Δευτέρα 15 Νοεμβρίου, μόλις μία μέρα μετά τις εκλογές, συγκεκριμένα, πριν λίγη ώρα, υπάλληλοι της Δημοτικής Αστυνομίας Κατερίνης έκαναν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους στο χώρο που διεξάγεται το παζάρι, κάνοντας συστάσεις στους πολίτες και στους παραγωγούς: «Η παρουσία σας εδώ είναι παράνομη και υπάρχει κίνδυνος τροχαίων ατυχημάτων διότι οι πολίτες κινούνται στο οδόστρωμα».
Ευχαριστούμε θερμά τη Δημοτική Αστυνομία για το όψιμο ενδιαφέρον της σχετικά με την ασφάλεια των πολιτών. Πρέπει όμως να υπενθυμίσουμε, ειδικά σε αυτούς που έδωσαν εντολή στους υπαλλήλους της Δ.Α. να έρθουν στο παζάρι, πως εκεί βρισκόμαστε εδώ και δύο μήνες. Τώρα λοιπόν θυμηθήκατε την ασφάλειά μας; Μόλις λίγες ώρες μετά τη λήξη των εκλογών; Γιατί τόσο καιρό μας αφήνατε στην ησυχία μας;
Φίλοι της Δημοτικής Αστυνομίας Κατερίνης, σας παρακαλούμε να μεταφέρετε σε αυτούς που σας εμπόδιζαν όλο αυτό το διάστημα να πράξετε το καθήκον σας, πως η παρουσία σας, αυτή τη χρονική στιγμή,  μας έχει εξαγριώσει! Από τους δικούς μας φόρους πληρώνονται όλοι οι υπάλληλοι των δημοτικών επιχειρήσεων και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να τις χρησιμοποιεί όπως και όποτε του βολεύει.
Τις τελευταίες εβδομάδες πέρασαν δεκάδες υποψήφιοι δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι από το Βιολογικό Παζάρι Κατερίνης. Μας έδωσαν συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία μας, ψώνισαν, συζήτησαν και φωτογραφήθηκαν μαζί μας. Οι φωτογραφίες αναρτήθηκαν στα μπλόγκ, δημοσιεύτηκαν στις εφημερίδες, μάλιστα το τοπικό κανάλι τις πρόβαλε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων. Γιατί λοιπόν μας στείλατε σήμερα την Αστυνομία, τώρα που τελείωσαν οι εκλογές;
Η συμπεριφορά σας αυτή προκαλεί οργή και αγανάκτηση! Οι εξέδρες από τις οποίες εξαπολύσατε πύρινους λόγους εντιμότητας δεν πρόλαβαν να ξεστηθούν και ήδη πέφτουν οι μάσκες! Μας χρησιμοποιήσατε για μια ακόμη φορά για να κάνετε τη δουλειά σας και αυτό συνιστά πολιτική αλητεία την οποία βεβαίως δεν θα ανεχτούμε.
Συνεχίζουμε να απαιτούμε από τη Δημοτική Αρχή, να ορίσει άμεσα έναν χώρο, όπου θα μπορούμε να οργανώσουμε το νόμιμο παζάρι μας.
Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας
ΠΗΓΗ: http://www.otoposmou.gr/

το πήραμε από το "ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ"

Γιατί η Ντόρα απαίτησε την απομάκρυνση του Γράψα;

Τι αποκαλύπτει ο καθηγητής Βασίλης Μαρκεζίνης
Την ξαφνική αποστράτευση τον Ιούλιο του 2009 του τότε αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγού Γράψα φωτίζει στο βιβλίο του για «Μια νέα εξωτερική πολιτική» που πρόσφατα κυκλοφόρησε, ο καθηγητής Βασίλης Μαρκεζίνης.Αναφέρεται σε πληροφορίες και περιστατικά που δείχνουν ότι κάθε άλλο παρά για... υπηρεσιακούς λόγους απομακρύνθηκε ο στρατηγός. Αντίθετα, φέρεται να είχε απαιτήσει την αποστράτευσή του η τότε υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη.

Γράφει συγκεκριμένα στη σελ. 370 ο κ. Μαρκεζίνης για την «αιφνίδια και ακόμη ανεξήγητη απομάκρυνση του πρώην ΑΓΕΕΘΑ στρατηγού Γράψα, διακεκριμένου αξιωματικού των καταδρομών και φίλου του τότε πρωθυπουργού κ. Καραμανλή:

Ενοχλούσε τους Τούρκους!
«Ο κ. Γράψας αντικαταστάθηκε άνευ αιτιολογίας 8 μήνες πριν λήξει η θητεία του (τέλος Ιουλίου 2009), αντί κατά την εποχή των προγραμματισμένων κρίσεων, δηλαδή Μάρτιο - Απρίλιο 2010, οπότε και θα μπορούσε, θεωρητικά, να είχε παραταθεί η θητεία του για ένα ακόμη έτος.

Σχεδόν τίποτα δεν είναι επισήμως γνωστό για το επεισόδιο, όπως και το γιατί ο στρατηγός παραιτήθηκε “τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος” με άκρα αξιοπρέπεια και άνευ σχολίου, αλλά και γιατί ο Τύπος δεν έκρινε σκόπιμο να σχολιάσει τις εξής φημολογούμενες, μη επιβεβαιωθείσες, αλλά αληθοφανείς πληροφορίες που φέρουν τους Τούρκους αλλά, ιδίως, τους Αμερικανούς ως εκφράσαντες διαμαρτυρίες εναντίον του στο δικό μας υπουργείο Εξωτερικών.

Οι διαμαρτυρίες αφορούσαν το ότι ο στρατηγός δημιουργούσε (με τις αμφίβιες μονάδες κατάλληλα οπλισμένων καταδρομέων που έβγαιναν αιφνιδιαστικά σε διάφορα ξερονήσια) “προϋποθέσεις θερμού επεισοδίου”. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η υπουργός
Εξωτερικών απαίτησε την άμεση απομάκρυνση του στρατηγού. Μετά από ένα στάδιο αμφιβολιών –τα παράπονα εναντίον του στρατηγού φαίνεται πως άρχισαν να διατυπώνονται την άνοιξη του 2009– ο πρωθυπουργός υπέκυψε και ο στρατηγός Γράψας πλήρωσε έτσι την αναίρεση της προβλεψιμότητας που μέχρι τότε προσέφερε (όπως και σήμερα προσφέρει) η στατική φρούρηση ορισμένων μόνο, γνωστών στον επιτιθέμενο, βραχονησίδων.

Επαναλαμβάνω, τίποτε από τα ανωτέρω ουδέποτε επιβεβαιώθηκε, αλλά μαζί με την αιφνίδια απομάκρυνση του στρατηγού παραμένει εξίσου μυστηριώδες το ότι οι ανωτέρω φήμες ούτε καν διερευνήθηκαν από τα λαγωνικά του Τύπου. Αν όμως τα πραγματικά γεγονότα επί των οποίων στηρίζονται οι ανωτέρω παρατηρήσεις και σκέψεις είναι, έστω και κατά 50%, ορθά, τότε ο μεν στρατηγός αναδεικνύεται “σωστός στρατιώτης” και “πιστός φίλος”, ο δε πρώην πρωθυπουργός πιθανώς να εμφανίζεται στα μάτια πολλών πολιτών ως άβουλος, άφιλος και ίσως υπερβολικά πρόθυμος να ικανοποιήσει τις επιθυμίες των Αμερικανών!».

Ξεκάθαρα από τις παραπάνω επισημάνσεις του κ. Μαρκεζίνη –που ασφαλώς βασίζονται σε πληροφορίες που έχει και όσα κυκλοφόρησαν εκείνες τις μέρες– αυτό που βγαίνει είναι ότι ο κ. Γράψας «πλήρωσε» γιατί ενοχλούσε με τα στρατηγικά του σχέδια και την επάνδρωση των βραχονησίδων τους Τούρκους και τους Αμερικανούς.

Αν για τα όσα γράφει ο έγκυρος και με διεθνείς περγαμηνές καθηγητής έχει αντίθετη άποψη η κυρία Μπακογιάννη, θα ήταν ευπρόσδεκτη και φυσικά πάρα πολύ χρήσιμη από πλευράς προσφοράς σε γεγονότα που έχουν σχέση με την εθνική κυριαρχία μας. paron.gr

το πήραμε από infognomonpolitics.blogspot.com

ΤΟ ΝΕΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΔΙΟΥ-ΟΛΥΜΠΟΥ!!!!!!

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΦΙΜΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

τoαυτονοητο: Κείμενο Μνημείο προπαγάνδας, μισαλλοδοξίας και φασισμού. Από την "ποιοτική" εφημερίδα του Κύρτσου (πρώην κομουνιστή, μετέπειτα επικεφαλή του Ελεύθερου τύπου!!!! και τώρα γλείφοντα τους νεοταξικούς δικτάτορες  για να του δώσουν καμιά μεγάλη εφημερίδα....

"Έλεος! Η Εκκλησία θέλει να λογοκρίνει τα σχολικά βιβλία». Και ο ανώνυμος αρθρογράφος συνεχίζει: «Δεν είμαστε Αφγανιστάν, δεν είμαστε Ιράν, είμαστε όμως η χώρα όπου η Εκκλησία εισβάλλει ανενόχλητη στη δημόσια ζωή και στα κέντρα λήψης αποφάσεων, φτιάχνει ή γκρεμίζει πολιτικές καριέρες, βρίσκεται πάντα στο απυρόβλητο και δεν πληρώνει τους φόρους που της αναλογούν, ενώ εξακολουθεί να θησαυρίζει από το υστέρημα των θρη σκευ όμενων. Τελευταίο επίτευγμα της Εκκλησίας είναι η απόφασή της να ασχοληθεί με την «αποχριστιανοποίηση» που διακρίνει στα σχολικά βιβλία, συστήνοντας επιτροπή η οποία θα βγάλει πόρισμα και στη συνέχεια θα συζητήσει με το υπουργείο Παιδείας. Η Εκκλησία, δηλαδή, ευθέως λέει ότι θέλει να κάνει προπαγάνδα και προσυλητισμό στους μαθητές, ενώ δεν κρύβει τις προθέσεις της να συγκρουστεί με την Κυβέρνηση αν δεν εξυπηρετηθούν οι επιδιώξεις της. Μα είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά σε μια ευρωπαϊκή χώρα το 2010; Και όμως...» (βλ. FREE SUNDAY, 10-10-2010, σελ. 11).

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΦΙΜΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Γράφει ο π. Πασχάλης Γρίβας

Με πρόσφατη συνεδρίασή της η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος αποφάσισε μεταξύ των άλλων να συστήσει μια επιτροπή η οποία θα μελετήσει το περιεχόμενο ορισμένων σχολικών βιβλίων, (συγκεκριμένα των Θρησκευτικών, της Ιστορίας και της Γλώσσας) ώστε στην συνέχεια με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα να καταθέσει τις απόψεις της στα αρμόδια όργανα της Πολιτείας και να ενημερώσει τον λαό του Θεού.


Η απόφαση αυτή της Ιεράς Συνόδου προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, ιδιαίτερα από όσους δεν επιθυμούν την ανάμιξη της Εκκλησίας μας στα κοινά, αλλά θέλουν να περιορίσουν όλη την δράση της μόνο εντός των τοίχων των Ιε ρών Ναών. Μόνο μια εξαίρεση επιτρέπουν και αυτή είναι το να περιθάλπει η Εκκλησία τους αδύνατους οικονομικά, ημεδαπούς και αλλοδαπούς, καλύπτοντας έτσι τις αδυναμίες του Κράτους σε θέματα κοινωνικής πρόνοιας.


Πολλοί δημοσιογράφοι, με άρθρα τους στον τύπο, κατηγόρησαν την Εκκλησία για το ενδιαφέρον της για τα σχολικά βιβλία, θεωρώντας ότι κάνει υπέρβαση των αρμοδιοτήτων της. Χαρακτηριστικό είναι το άρθρο Κυριακάτικης Εφημερίδος που φέρει τον τίτλο: «Έλεος! Η Εκκλησία θέλει να λογοκρίνει τα σχολικά βιβλία». Και ο ανώνυμος αρθρογράφος συνεχίζει: «Δεν είμαστε Αφγανιστάν, δεν είμαστε Ιράν, είμαστε όμως η χώρα όπου η Εκκλησία εισβάλλει ανενόχλητη στη δημόσια ζωή και στα κέντρα λήψης αποφάσεων, φτιάχνει ή γκρεμίζει πολιτικές καριέρες, βρίσκεται πάντα στο απυρόβλητο και δεν πληρώνει τους φόρους που της αναλογούν, ενώ εξακολουθεί να θησαυρίζει από το υστέρημα των θρη σκευ όμενων. Τελευταίο επίτευγμα της Εκκλησίας είναι η απόφασή της να ασχοληθεί με την «αποχριστιανοποίηση» που διακρίνει στα σχολικά βιβλία, συστήνοντας επιτροπή η οποία θα βγάλει πόρισμα και στη συνέχεια θα συζητήσει με το υπουργείο Παιδείας. Η Εκκλησία, δηλαδή, ευθέως λέει ότι θέλει να κάνει προπαγάνδα και προσυλητισμό στους μαθητές, ενώ δεν κρύβει τις προθέσεις της να συγκρουστεί με την Κυβέρνηση αν δεν εξυπηρετηθούν οι επιδιώξεις της. Μα είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά σε μια ευρωπαϊκή χώρα το 2010; Και όμως...» (βλ. FREE SUNDAY, 10-10-2010, σελ. 11).


Όπως βλέπουμε με το άρθρο αυτό γίνεται συνολική αρνητική κριτική προς την Εκκλησία μας, και μάλιστα με εμπάθεια και προκατάληψη, και πάνω σε διάφορα θέματα. Ας τα σχολιάσουμε λοιπόν με την σειρά:


Διαμαρτύρεται ο ανώνυμος αρθρογράφος μας, ότι τάχα η Εκκλησία εισβάλλει ανενόχλητη στη δημόσια ζωή και στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Το ερώτημα όμως είναι: Ποιός θα έπρεπε να εμποδίσει την Εκκλησία να ασχοληθεί με τα κοινά; Μήπως ο ελληνικός λαός που στην απόλυτη πλειοψηφία του είναι Ορθόδοξος και θέλει, αν όχι και απαιτεί, την πα ρου σία της Εκ κλη σίας μας στα δημόσια πράγματα, και επιθυμεί να ακούει τον λόγο της πάνω σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν τον τόπο μας; Φυσικά όχι. Άλλωστε διαχρονικά η Εκκλησία μας πάντοτε ήταν πα ρούσα στην δημόσια ζωή, και όποιος ισχυριστεί το αντίθετο έχει σημαντικά κενά στην γνώση της Ελληνικής Ιστορίας. Εδώ βλέπουμε ότι μπορεί να εισβάλλει ανενόχλητος στην δημόσια ζωή ο κάθε ανιστόρητος και προκα τειλημμένος δημοσιογράφος, αρθρογραφώντας σε εφημερίδες και μιλώντας σε τηλεοπτικές εκπομπές, την στιγμή μάλιστα που εκπροσωπεί μόνο τον εαυτό του. Και δεν έχουν το δικαίωμα αυτό οι ποιμένες της Εκ κλη σίας, που είναι οι εκπρόσωποι του πιστού λαού; Δηλαδή αν θελήσουν να τοπο­θετηθούν πάνω σε κρίσιμα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την πορεία του Έθνους μας, πρέπει κάποιος να τους εμποδίσει; Έχουν λογική τέτοιες απόψεις; Έπειτα απ’ ότι γνωρίζουμε στα Δημοκρατικά πολιτεύματα ακόμη και ο κάθε πολίτης μπορεί να τοποθετηθεί δημόσια για όποιο θέμα θέλει. Γιατί αυτό να απαγορεύεται ειδικά στην Εκκλησία; Για όλους ισχύουν οι αρχές της Δημοκρατίας, ειδικά όμως για την Εκκλησία πρέπει να ισχύουν οι περιορισμοί που βάζουν οι Δικτατορίες; Μήπως τελικά έχουν δίκιο, όσοι υποστηρίζουν, ότι στην χώρα μας το κατεστημένο πολιτικό σύστημα, και όσοι το υπηρετούν, δεν θέλουν να ακούγεται η φωνή της Εκκλησίας και άλλες ελεύθερες φωνές, γιατί δεν θέλουν πολίτες με γνώση και κρίση ώστε να μπορούν να τους ελέγχουν εύκολα;


Αλήθεια, αν τα κέντρα λήψης των αποφάσεων ακούσουν από την Εκκλησία κάτι σωστό και αληθινό, είναι κακό να το λάβουν υπόψιν τους; Δεν θα είναι για το καλό των πολιτών; Άλλωστε γνωρίζουμε πολύ καλά όλοι ότι η Εκκλησία ποτέ δεν επέβαλε τις απόψεις της στην Πολιτεία. Απλώς τοποθετήθηκε ή διαμαρτυρήθηκε πάνω σε διάφορα θέματα υψίστης σημασίας. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα του θρησκεύματος στις ταυτότη τες, που, παρά την ενυπόγραφη διαμαρτυρία τριών εκατομμυρίων πολιτών, ο τότε Πρωθυπουργός με αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις επέβαλε την άποψή του, άποψη προσωπική ούτε κάν του κόμματός του, και έβγαλε το θρήσκευ μα από τις ταυτότητες των Ελλήνων.


Ας μη φοβάται λοιπόν την Εκκλησία ο ανώνυμος αρθρογράφος μας, ας φοβάται καλύτερα όλους αυτούς που, αφού πάρουν την ψήφο του Ελ ληνικού λαού, μετά κάνουν αυτά που τους υπαγορεύουν τα συμφέροντά τους ή ξένα κέντρα αποφάσεων. Ας φοβάται επίσης και κάποιους συνα δέλφους του που αρθρογραφούν υπακούοντας και αυτοί σε κάποια κέντρα αποφάσεων, κομματικά ή άλλα. Κι αν στην πατρίδα μας δεν υπάρχει θέση για την Εκκλησία μας στα κέντρα λήψης αποφάσεων, τότε αυτό αποδεικνύει περίτρανα ότι όλες οι θέσεις στα κέντρα αυτά είναι κατειλημμένες από εχθρούς των πραγματικών συμφερόντων του λαού μας.


Έπειτα, αν η Εκκλησία έχει την δύναμη να φτιάχνει ή να γκρεμίζει πολιτικές καριέρες, αυτό από μόνο του αποδεικνύει ότι ο λαός μας έχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην Εκκλησία του, παρά σε αυτούς που επι διώκουν μεν πολιτική καριέρα, αλλά δεν πείθουν κανένα ότι επιδιώκουν να υπηρετήσουν το κοινό καλό. Άν πιάσουμε δε την συζήτηση για το ποιός πληρώνει ή δεν πληρώνει φόρους σ’ αυτόν τον τόπο, θα γελάσει κά θε πικραμένος. Πάντως η Εκκλησία ποτέ δεν απέκρυψε την ιδιοκτησία της. Κι αν εξακολουθεί να θησαυρίζει από το υστέρημα των θρησκευομένων, όπως υποστηρίζει το δημοσίευμα, αυτό φανερώνει απλά, ότι μόνο την Εκκλησία εμπιστεύεται ο πιστός λαός, γιατί έχει την βεβαιότη τα ότι η προ σ­φορά του σ’ αυτήν θα πιάσει τόπο, και θα αξιοποιηθεί για το κοινό καλό. Και έχει αυτήν την βεβαιότητα γιατί βλέπει καθημερινά το έργο της Εκκλησίας και την προσφορά της στους ανθρώπους. Όσο για το ποιός θησαυρίζει αρκεί κανείς ν’ ακούσει τι λέει κάθε μέρα ο μέσος Έλληνας γι’ αυτό το θέμα. Ότι αν ορισμένοι πολιτικοί και κάποιοι μεγαλοδημοσι ογράφοι έδιναν στο Δημόσιο Ταμείο το ήμισυ της πραγμα τικής τους περιουσίας, τότε θα είχε μηδενιστεί το χρέος της Ελ λάδος. Μπορεί ν’ ακού γεται υπερ βολικός ο λόγος, αλλά μέσα στην υπερβολή του κρύβει μεγάλες αλήθειες.


Τουλάχιστον η Εκκλησία μας έχει αποδείξει ιστορικά ότι σε κρίσιμες περιόδους για την επιβίωση του Έθνους προσφέρει τα πάντα στον λαό, ακόμη και τα καντήλια των Ναών της. Υπάρχει κανείς που μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό; Αν το κάνει, η ιστορία θα τον διαψεύσει αμέσως.


Και ερχόμαστε στο τελευταίο σημείο. Επειδή η Εκκλησία θα ασχο­ληθεί με τα σχολικά βιβλία, άρα θέλει –κατά τον ανώνυμο αρθρογράφο– να κά νει προπαγάνδα και προσηλυτισμό στους μαθητές. Μα ούτε αυτό το στοιχειώδες δεν γνωρίζει ένας δημοσιογράφος, που υποτίθεται ότι ενημε ρώνει αντικειμενικά και διαφωτίζει τον αναγνώστη, ότι προπαγάνδα και προσηλυτισμός γίνεται, όταν γίνεται, προς αλλοδόξους και αλλοθρήσκους και όχι προς ομοδόξους. Δηλαδή η Ορθόδοξη Εκκλησία κάνει προπαγάνδα και προσηλυτισμό στο ορθόδοξο ποίμνιό της; Θα τρελαθούμε τελείως; Είναι σαν να λέμε ότι όταν για παράδειγμα το Κομ­μουνιστικό Κόμμα της Ελλάδος ενημερώνει τα μέλη του για κάποια θέματα, κάνει προπαγάνδα και προσηλυτισμό στους κομμουνιστές! Αντέχουν στην λογική αυτοί οι ισχυρισμοί;


Όταν λοιπόν η Εκκλησία ομιλεί, απευθύνεται στα παιδιά της, στο ποίμνιό της αλλά και σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο. Γιατί ο πιστός λαός, περιμένει ν’ ακούσει από τους ποιμένες του, υπεύθυνες και τεκμηριωμένες θέσεις, όχι μόνο για το θέμα των σχολικών βιβλίων αλλά για όλα τα θέ ματα που τον απασχολούν στην καθημερινή του ζωή.


Αφήστε δε που ει δικά για τα θέματα της Παιδείας είναι και συνταγματική υποχρέωσή της να ασχολείται, γιατί όπως είναι γνωστό, σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα της Ελλάδος, (άρθρο 16, παρ. 2) σκοπός της Παιδείας είναι η ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως των μαθητών. Μήπως έχει αλλάξει το Σύνταγμα και δεν το μάθαμε;


Κλείνοντας το άρθρο του ο αγαπητός μας δημοσιογράφος διερωτάται αν είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά σε μια ευρωπαϊκή χώρα το 2010. Θά απαντήσουμε με μια είδηση. Στις αρχές Οκτωβρίου (4-8/10/2010) συνε δρίασε στο Στρασβούργο το Συμβούλιο της Ευρώπης με κύριο θέμα: «Εκ παί δευση για την Θρησκεία και την Δημοκρατία. Πολιτισμός, Διάλογος και το Συμβούλιο της Ευρώπης». Στη συνεδρίαση της Ομάδας εργασίας έλαβαν μέρος ειδικοί επιστήμονες επί του θέματος της Θρησκευτικής Εκ παίδευσης από διάφορες χώρες: Ιταλία, Βουλγαρία, Γαλλία, Λεττονία, Ολ λανδία, Νορβηγία, Ελβετία, Μεγάλη Βρετανία και Γερμανία. Κατά την διάρκεια των συζητήσεων οι συμμετέχοντες υπογράμμισαν ότι η θρησκευτική εκπαίδευση είναι κεντρικής σημασίας για τις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να δημιουργήσει συνειδητούς Ευρωπαίους πολίτες και να συμ βάλλει στην κοινωνική δικαιοσύνη, την Ειρήνη και την Κοινωνική συνοχή. (Βλ. ιστοσελίδα Romfea.gr 11-10-2010)


Άρα οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης συζητούν για την ανάγκη και την αξία της Θρησκευτικής εκπαίδευσης. Η Ελλάδα δεν είναι χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να κάνει έναν πολιτισμένο διάλογο για τα θέματα αυτά; Μόνο στην Ελλάδα οι αρμόδιοι δεν δέχονται καμιά συζήτηση και πρό ταση. Πως κατά τα άλλα καυχόμεθα ότι δεν είμαστε Αφγανιστάν ή Ιράν; Αλλά βλέπετε ότι στην Ελλάδα έχουμε κάποιους καλοθελητές δημο σιογράφους και κάποιους ψευτοπροοδευτικούς διανοούμενους, που την συζήτηση και τον διάλογο τα ονομάζουν λογοκρισία, και τις εποικοδο μητικές προτάσεις τις θεωρούν εισβολή στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Κι έτσι τώρα ήρθε η σειρά μας να αναρωτηθούμε κι εμείς: «Μα είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά σε μια Ευρωπαϊκή χώρα του 2010;» Και όμως ....!

πηγη:http://santo-rinios.blogspot.com/2010/11/blog-post_7148.html

«Αυτό, το οποίο σήμερα απειλεί τους Έλληνες είναι η άγνοια»...

O Webster Tarpley δεν χρειάζεται συστάσεις, αλλά για όσους δεν γνωρίζουν, είναι συγγραφέας, ερευνητής και πτυχιούχος Ιστορικός και Οικονομολόγος, Αναλύει με εξαιρετικό, εκτενή και κατανοητό τρόπο, τα εγκλήματα της νεοταξίτικης ολιγαρχίας, αφ’ενός μέσα από το δόγμα του υπερπληθυσμού και το ψευτο-οικολογικό εφεύρημα, που θέλει την καταστροφή των βιομηχανιών αλλά και την πληθυσμιακή μείωση (εξόντωση) για την «προστασία» του δήθεν υπερθερμαινόμενου πλανήτη, αφ’ετέρου με τη δαμόκλειο σπάθη που λέγεται ΔΝΤ η οποία αιωρείται απειλητικά πάνω....

από τα κράτη στον πλανήτη, και την εθνική τους κυριαρχία:

« Αυτό, το οποίο σήμερα απειλεί τους Έλληνες με απόλυτη καταστροφή, δεν είναι το χρέος. Αυτό, το οποίο τους απειλεί, είναι η άγνοια. Οι Έλληνες αγνοούν τα πλέον βασικά πράγματα της οικονομίας και σ' αυτήν την άγνοια στηρίζονται τόσο οι ξένοι, που τους λεηλατούν, όσο και οι δικοί τους "Εφιάλτες", που τους προδίδουν.

Το ΔΝΤ του Εβραίου Στρος Καν θα "υποθηκεύσει" ολόκληρη τη χώρα, μετατρέποντας τα άχρηστα ομόλογα των τοκογλύφων σε υπερπολύτιμα ενυπόθηκα δάνεια. Αυτός θα απειλήσει την εθνική ακεραιότητα της πατρίδας μας. Γιατί; Γιατί το ΔΝΤ είναι ένας "μετατροπέας" χρημάτων και υποχρεώσεων. Το ΔΝΤ μετατρέπει τα χρέη του κράτους απέναντι σε ιδιώτες —και μάλιστα απατεώνες— σε χρέη του κράτους απέναντι σε άλλα κράτη και διεθνείς οργανισμούς.

Το ΔΝΤ μετατρέπει τα ακίνδυνα χρέη του ελληνικού κράτους απέναντι σε ιδιώτες σε επικίνδυνα χρέη απέναντι σε κράτη και λαούς.Βάζουν την Ελλάδα να "δανείζεται" από τους λαούς, για να ξεπληρώνει τους τοκογλύφους. Όταν θα τους ξεπληρώσει πλήρως, θα έχει μπροστά της ακόμα μεγαλύτερο χρέος, το οποίο όμως —δυστυχώς γι' αυτήν— θα είναι πραγματικό χρέος απέναντι σε λαούς. Θα είναι πραγματικό χρέος με υποθήκες και όχι "αέρας" των "τζογαδόρων". Το "μοιραίο" της χρεοκοπίας δεν θα το αποφύγει, εφόσον εξακολουθεί να δανείζεται, χωρίς να παράγει, αλλά οι συνέπειες θα είναι πολύ χειρότερες, εφόσον απέναντί της θα στέκονται κράτη και λαοί και όχι τα λαμόγια της τοκογλυφίας. Οι τοκογλύφοι θα έχουν πάρει ήδη τα χρήματά τους και θα τα ξεκοκαλίζουν στα διάφορα σημεία του Πλανήτη.

Μια "κανονιά" της Ελλάδας θα παρασύρει στην ολοκληρωτική πτώση ολόκληρη την εβραϊκή συμμορία, που νόμισε ότι με χρωματιστές "δολαριοπορδές" μπορούσε να κατακτήσει τον κόσμο. Μια "τόγκα" —σύμφωνα με την αργκό της οικονομικής πιάτσας— της Ελλάδας θα τους κάνει να δακρύσουν μέχρι θανάτου.

Η Ελλάδα, με μια στάση πληρωμών, αυτήν τη ζημιά μπορεί να την κάνει τεράστια. Τόσο τεράστια, που να τις πάρει όλες με τη σειρά σαν ντόμινο.

Γιατί μπορεί να υπάρξει αυτό το ντόμινο; Γιατί η Ελλάδα με τη στάση της μπορεί να δώσει απτές αποδείξεις στους πελάτες τους ότι τους εξαπάτησαν. Υπάρχει απάτη, όταν η ίδια εταιρεία, που έβαζε τους πελάτες της να αγοράζουν ελληνικά ομόλογα, ήταν η ίδια που επένδυε σε CDS σε πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας. Υπάρχει απάτη, όταν βάζεις τους πελάτες σου να αγοράσουν με "χρυσάφι" αυτό, το οποίο στη συνέχεια εσύ ο ίδιος αποκαλείς "σκουπίδι" και "τζογάρεις" εις βάρος του. Για όσο διάστημα οι κερδοσκόποι έπειθαν τους πελάτες τους ότι έχουν τον τρόπο —μέσω ΔΝΤ— να πάρουν τα χρήματά τους από την Ελλάδα, δεν κινδύνευαν με αγωγές και μηνύσεις. Ήταν συνένοχοι μεταξύ τους και όλοι μαζί προσέβλεπαν στην ίδια "λεία". Αν η Ελλάδα αρνηθεί να τους δώσει αυτά τα κέρδη, θα διχάσει αυτήν τη συμμορία. Όλοι αυτοί οι τοκογλύφοι πελάτες τους θα στραφούν εναντίον των τοκογλυφικών εταιρειών για αποζημιώσεις» .

Πηγή:  http://www.ramnousia.com/2010/11/blog-post_7468.html

 

το πήραμε από http://hassapis-peter.blogspot.com/

Φως στην άκρη του τούνελ

Tου Χρηστου Γιανναρα

Εχει τεράστια σημασία για τους ενόχους της καταστροφής που ζει η Ελλάδα, να πείσουν τον λαό ότι είναι συνένοχος. Οτι «τα φάγαμε όλοι μαζί», κατά τη χυδαία εκφραστική του Θεόδωρου Πάγκαλου. Αν στο ιστορικό έγκλημα συμμετέχουμε όλοι, τότε νέμεση δεν θα λειτουργήσει ποτέ, αυτουργοί δεν υπάρχουν, οι κομματικές συντεχνίες συμφερόντων μπορούν να συνεχίσουν ατιμώρητες (και ανενόχλητες) να μας εμπαίζουν. Μπορεί ο πρωθυπουργός να εκβιάζει τον λαό, όπως μέχρι και χθες, με τη λογική των γκάνγκστερ: Ή ψηφίζετε τους κομματικούς μου κομισάριους στην τοπική αυτοδιοίκηση ή προκηρύσσω βουλευτικές εκλογές με σίγουρη συνέπεια την αδυναμία πια καταβολής μισθών και συντάξεων.
Ο λαός προσαρμόζεται με τους όρους του παιχνιδιού που καθορίζουν οι διαχειριστές της εξουσίας. Αυτή η προσαρμογή είναι, δυστυχώς, προϋπόθεση επιβίωσης των οικονομικά ασθενέστερων, ίσως και των μειωμένης καλλιέργειας κοινωνικών στρωμάτων, δηλαδή του κρίσιμου για το εκλογικό αποτέλεσμα αριθμού ψηφοφόρων. Αν τα κόμματα αγοράζουν ψήφους με σύστημα πελατειακό, ρουσφετολογικό, πώς και γιατί ο αδύναμος να αρνηθεί να συμπαίξει; Να ρισκάρει το ψωμί του για να υπερασπίσει τη δημοκρατία; Του το απαγορεύουν αυτοί που αποφάσισαν ιδιοτελέστατα τους όρους της «δημοκρατίας».
Τρία (τουλάχιστον) εμφατικά παραδείγματα ενισχύουν την πιστοποίηση πως, όταν προσφέρονται όροι υψηλών ποιοτικών απαιτήσεων, ο λαός ακολουθεί και προσαρμόζεται – τρεις ενδείξεις, που πιθανόν και να αντιλέγουν στη λογική της κοινής πνιγερής απαισιοδοξίας:
Το «Αττικό Μετρό» συμπληρώνει φέτος δέκα χρόνια λειτουργίας. Και όλοι οι σταθμοί του συνεχίζουν να εμφανίζουν την ίδια άψογη εικόνα της πρώτης μέρας. Αστραφτερή καθαριότητα, ούτε το παραμικρό σκουπίδι στο δάπεδο, άψογη καλαισθησία, ούτε η παραμικρή απόπειρα κάτι να γραφτεί στους τοίχους, να «διακινηθούν ιδέες» προοδευτικών δυνάμεων, να τολμηθεί ο αυτονόητος βανδαλισμός από τους ψυχανώμαλους διαχειριστές της «φυσιογνωμίας» των ελλαδικών πόλεων. Για ποιους λόγους η ελλαδική κοινωνία δέχθηκε αυτονόητα τους όρους του «Αττικού Μετρό» και τους τηρεί με άκρα συνέπεια, γιατί αυτή η εξαίρεση σε σύγκριση με την τριτοκοσμική αθλιότητα στον ΟΣΕ, στα ΚΤΕΛ, στα σχολικά και πανεπιστημιακά κτίρια, στα δημόσια νοσοκομεία, υπουργεία, οργανισμούς;
Σχετικό και το δεύτερο δεδομένο: η εικόνα και λειτουργία του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου. Συμπληρώνει φέτος δεκαεφτά χρόνια στην υπηρεσία του ίδιου αυτού κοινού που συντηρεί συνθήκες ντροπής και απανθρωπίας στα περισσότερα από τα ανάλογα δημόσια ιδρύματα. Πού οφείλεται αυτή η διαφορά, γιατί μπαίνεις στο Ωνάσειο και νομίζεις ότι μετανάστευσες σε άλλη χώρα, σε άλλον πλανήτη, πώς πέτυχαν εκεί να διατηρούν επί τόσα χρόνια όχι μόνο αστραφτεράδα και καλαισθησία πολυτελούς κλινικής, αλλά και συμπεριφορές σεβασμού της ιδιαιτερότητας και αξιοπρέπειας του κάθε πολίτη;
Τρίτο, το γνωστό και πολυσχολιασμένο δεδομένο: η εικόνα μιας άλλης Αθήνας τις μέρες των Ολυμπιακών Αγώνων, το καλοκαίρι του 2004 (παρ’ όλο που ήταν ολέθρια για τον τόπο πολιτική επιλογή η διοργάνωσή τους). Αλλες συγκοινωνίες, άλλες δημόσιες υπηρεσίες, άλλες τράπεζες, άλλα μαγαζιά, άλλες συμπεριφορές. Τίποτα εκείνες τις μέρες στο τριτοκοσμικό λεκανοπέδιο δεν θύμιζε την κατεστημένη κακομοιριά της υπανάπτυξης, τον αισθητικό εκβαρβαρισμό, την εγωκεντρική χυδαιότητα στις συμπεριφορές, δηλαδή τα μόνιμα, ενδημικά στην πρωτεύουσα συμπτώματα θανατερής παρακμής. Γιατί, πώς δικαιολογείται αυτή η συλλογική μεταμόρφωση, η ανάδειξη μιας άλλης Ελλάδας, με διαφορετικούς όρους ύπαρξης και συνύπαρξης;
Είναι φαεινότερο και από τον ήλιο: Ο λαός δίνει προτεραιότητα στην κάλυψη των αναγκών του, όμως αν του επιβληθεί η κάλυψή τους με όρους όχι υπανάπτυξης αλλά ποιότητας, είναι σίγουρο για τον Ελληνα, ακόμα σήμερα, ότι θα πειθαρχήσει, θα σεβαστεί την ποιότητα σε πείσμα της πλύσης εγκεφάλου στην οποία έχει υποβληθεί μεθοδικά τα τελευταία τριάντα χρόνια. Αιτία της υπανάπτυξης, αιτία όλων των δεινών, κάθε συμφοράς, είναι ο εκφαυλισμός και η μεθοδική εξηλιθίωση του λαού από τις κομματικές συντεχνίες συμφερόντων. Ας μπορούσαν να συνειδητοποιήσουν, οι Ελληνες τουλάχιστον, τον θρασύτατο εκβιασμό που τους άσκησε, πριν από μια εβδομάδα, ο πρωθυπουργός τους:
Να ψηφίσετε, έλεγε, άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης και μάλιστα για καινούργια θεσμικά μορφώματα με διευρυμένες εξουσίες. Αλλά δεν έχει σημασία αν ψηφίσετε ικανούς ή ανίκανους, τίμιους ή φαύλους, ευφυείς ή μικρονοϊκούς. Πρέπει να ψηφίσετε τη δική μου καμαρίλα, αλλιώς πηγαίνω για εθνικές εκλογές και οδηγώ τη χώρα σε επίσημη πτώχευση, στάση πληρωμών, πείνα και τρόμο.
Και όπως πάντοτε, τριάντα χρόνια τώρα, ο αμοραλισμός του ΠΑΣΟΚ υπαγορεύει πολιτική στη «Νέα Δημοκρατία»: Ο κ. Σαμαράς πειθάρχησε στο εκβιαστικό δίλημμα, συνέπαιξε πάραυτα με το φασιστικό τέχνασμα. Οχι απλώς δεν τόλμησε, αλλά ούτε διανοήθηκε να ξεγυμνώσει τη λογική του παπανδρεϊσμού, να πει στον λαό: Εγώ δεν δίνω χρίσμα σε κομματικούς κομισάριους, σας καλώ να ψηφίσετε ακομμάτιστα, να τιμήσετε τους ικανούς, τους ανιδιοτελείς και όποιον εμφανιστεί ότι δήθεν με εκπροσωπεί, να τον μαυρίσετε. Στην απροκάλυπτη απαίτηση των Παπανδρέου να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα των εκλογών Τ. Α. για να πετύχουν μονοδιάστατο κομματικό κράτος, σας καλώ να αντιτάξετε την προτεραιότητα της δημοκρατίας, να επιλέξετε ποιότητα, όχι ποιμνιοστάσιο.
Θα ήταν κίνηση ρουά - ματ στην πολιτική σκακιέρα. Αλλά η Ν. Δ., για μια ακόμα φορά, προτίμησε να σέρνεται όπου την πηγαίνει το ΠΑΣΟΚ περιφέροντας τη γοητεία Κικίλια για να σαγηνεύσει ψηφοφόρους.
Οσοι αντιλαμβάνονται το τρομακτικό αδιέξοδο στο οποίο έχουν οδηγήσει τη χώρα τα δύο κόμματα «εξουσίας», δεν μοιάζει να γεμίζουν μια πλατεία Συντάγματος. Αν τη γέμιζαν, τότε η ειρηνική εκεί εγκατάστασή τους, μέρες και νύχτες, αδιάλειπτα, με αίτημα τη ριζική επαναδιαπραγμάτευση του «Μνημονίου» από εξωκομματική υπηρεσιακή κυβέρνηση, θα ήταν φως στην άκρη του τούνελ.

πηγή: εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ